Analiza otoczenia prawnego dla:

Socjalna spółdzielnia urody - jak trzy kobiety zmieniły kosmetyczne przyzwyczajenia Bydgoszczanek

Na przykładzie

Powrót do pomysłu na biznes
artcile

Wstęp

Poniższe opracowanie przedstawia otoczenie prawne dotyczące podjęcia przez spółdzielnię działalności związanej z prowadzeniem salonu kosmetycznego.

Socjalna spółdzielnia to rodzaj spółdzielni pracy. Prowadzenie wspólnego przedsiębiorstwa w oparciu o osobistą pracę jej członków, w celu ich społecznej oraz zawodowej reintegracji.

Spółdzielnia prowadzi działalność gospodarczą, lecz osiągane przez nią zyski nie są
w całości do podziału przez członków. Są środkami przeznaczonymi na realizację celów statutowych - zysk osiągany z tej działalności jest środkiem do ich realizacji. Spółdzielnia może zajmować się aktywnością społeczną oraz oświatowo-kulturalną na rzecz swoich członków i ich lokalnego środowiska.

artcile

Opis formy działalności

Powinno być co najmniej pięciu założycieli spółdzielni (nie więcej niż 50), które są osobami:

  • posiadającymi status osoby bezrobotnej w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia
  • i instytucjach rynku pracy,
  • bezdomnymi realizującymi indywidualny program wychodzenia z bezdomności, w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej,
  • uzależnionymi od alkoholu, po zakończeniu programu psychoterapii w zakładzie lecznictwa odwykowego,
  • uzależnionymi od narkotyków lub innych środków odurzających, po zakończeniu programu terapeutycznego w zakładzie opieki zdrowotnej,
  • chorymi psychicznie, w rozumieniu przepisów o ochronie zdrowia psychicznego,
  • zwalnianymi z zakładów karnych, z trudnościami w integracji ze środowiskiem, w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej,
  • uchodźcami realizującymi indywidualnymi program integracji, w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej,
  • wykluczonymi społecznie i ze względu na swoją sytuację życiową nie są w stanie same zaspokoić swoich podstawowych potrzeb życiowych i znajdują się w sytuacji powodującej ubóstwo oraz uniemożliwiającej lub ograniczającej uczestniczenie
  • w życiu zawodowym, społecznym i rodzinnym
  • niepełnosprawnymi w rozumieniu ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Członkami spółdzielni mogą być również osoby spoza grup określonych w ustawie –
tzw. specjaliści. Ich liczba nie może być większa niż 50% wszystkich członków spółdzielni. Członkowie spółdzielni są zatrudnieni na podstawie umowy o pracę. Pracownicy spółdzielni, po 12 miesiącach nieprzerwanego zatrudnienia, też mają prawo do uzyskania członkostwa.

Członkowie spółdzielni odpowiadają za ewentualne straty ponoszone przez spółdzielnię
do wysokości swoich udziałów. Nie odpowiadają osobiście za jej zobowiązania.

Przyszli członkowie powinni zwołać zebranie założycielskie, wybrać zarząd oraz ustalić
i podpisać statut.

Na początku zebrania trzeba wybrać sekretarza i przewodniczącego. Ich obowiązkiem jest sporządzenie sprawozdania z przeprowadzonego zebrania. Jest to niezbędny dokument, który musi być załączony do dokumentów rejestrowych.

Statut zawiera cele funkcjonowania spółdzielni oraz określa zasady jej funkcjonowania.

Niezbędne elementy statutu:

  • nazwa spółdzielni - musi być w niej zawarty zwrot „spółdzielnia socjalna", przedmiot działalności, określony na podstawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD dla spółdzielni prowadzącej działalność kosmetyczną to 96.02.Z – Fryzjerstwo i pozostałe zabiegi kosmetyczne),
  • siedziba – miejscowość, w jakiej znajduje się siedziba spółdzielni,
  • teren działania – obszar, w obrębie którego spółdzielcy mają zamiar sprzedawać towary lub usługi, np. miasto, gmina czy cały kraj,
  • czas trwania - w przypadku, gdy spółdzielnia została założona na określony czas,
  • prawa, obowiązki członków spółdzielni,
  • zasady wstępowania nowych członków, odwoływania, wykreślania lub wykluczania członków spółdzielni,
  • zasady wyboru i odwoływania władz spółdzielni,
  • kompetencje członków oraz władz spółdzielni,
  • zasady wprowadzania zmian w statucie – decyzje o zmianie podejmuje walne zgromadzenie członków,
  • sposób podziału, połączenia się, a także likwidacji spółdzielni socjalnej,
  • zasady podziału nadwyżki bilansowej oraz pokrycia strat, wysokość wpisowego, wysokość i liczba udziałów, jakie członek zobowiązany jest zadeklarować, terminy wnoszenia i zwrotu oraz skutki niewniesienia udziału w terminie,
  • możliwość wnoszenia wkładu – określa tryb i sposób wnoszenia wkładów, zasady wyceny.

Statut spółdzielni musi być podpisany przez wszystkich jej członków (założycieli).

Po podpisaniu statutu, zarząd spółdzielni ma obowiązek złożenia dokumentów rejestrowych we właściwym ze względu na siedzibę spółdzielni oddziale Krajowego Rejestru Sądowego (składa wypełnione formularze: KRS W5, KRS-WK, KRS-WM).

Do dokumentów rejestrowych należy także dołączyć:

  • protokół z zebrania założycielskiego, podpisany przez przewodniczącego
  • i sekretarza zebrania,
  • listę członków założycieli z oryginalnymi podpisami,
  • uchwały podjęte przez członków założycieli,
  • statut,
  • zaświadczenia potwierdzające, iż założyciele spełniają odpowiednie wymogi (patrz szerzej powyżej). Zaświadczenie takie można uzyskać we właściwym urzędzie (urząd pracy, ośrodek pomocy społecznej, zakład lecznictwa odwykowego itp.).

Złożenie wniosku o wpis do rejestru spółdzielni socjalnej jest wolne od opłat.

artcile

Pozostałe aspekty prawne prowadzenia tej działalności

3.1. Kwalifikacje - kto może prowadzić zakład kosmetyczny?

Nie ma wymogów dla właścicieli zakładów kosmetycznych. Nie ma też specjalnych wymagań kwalifikacyjnych dla manikiurzystek ani wizażystek. Jeżeli nie masz wykształcenia kosmetycznego czy kosmetologicznego lub nie ukończyłaś odpowiednich kursów, nie możesz jednak liczyć na zaufanie ze strony klientów. Nie możesz także wykonywać zabiegów, które wymagają określonych kwalifikacji. Warto o tym wcześniej wiedzieć.

Można wyróżnić następujące zawody:

  • kosmetyczka,
  • technik usług kosmetycznych,
  • kosmetolog,
  • dermatolog.

Kosmetyczka - zajmuje się pielęgnacją urody. To osoba z wykształceniem kosmetycznym, która wykonuje zabiegi, w oparciu o wiedzę zdobytą na rozmaitych kursach i szkoleniach.

Technik usług kosmetycznych - absolwent szkoły kształcącej na kierunku technik usług kosmetycznych (np. szkoły policealnej), który pozytywnie zdał zawodowy egzamin końcowy.

Kosmetolog - osoba, która ukończyła kosmetologię (3-letnie studia licencjackie, a następnie 2-letnie studia magisterskie) lub ukończyła studia podyplomowe z zakresu kosmetologii.

Dermatolog - osoba, która ukończyła 6-letnie studia medyczne. Posiada prawo do wykonywania zawodu oraz zrobiła specjalizację na kierunku dermatologia.

 

3.2. Jakie wymogi musi spełniać lokal przeznaczony na salon/zakład kosmetyczny?

Wybór miejsca, w którym będzie prowadzona działalność kosmetyczna, jest bardzo istotny ze względu na charakter działalności.

Trzeba zrobić szczegółową analizę pod kątem położenia lokalu, jego powierzchni, liczby pomieszczeń, gwarantujących zarówno właściwe funkcjonowanie salonu, jak również komfort pracy. Trzeba też zapewnić swobodny relaks oraz intymność klientom.

Wybrany lokal musi spełniać wymagania sanepidu. Do 2012 roku, obowiązywało Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 lutego 2004 r. w sprawie szczegółowych wymagań sanitarnych, jakim powinny odpowiadać zakłady fryzjerskie, kosmetyczne, tatuażu i odnowy biologicznej. Pomimo, że rozporządzenie już nie obowiązuje, warto wykorzystać je jako wskazówki do oceny możliwości adaptacyjnych lokalu.

Wymogi sanitarne, jakimi muszą kierować się osoby zakładające salon kosmetyczny zostały szczegółowo przedstawione w powyższym rozporządzeniu, uchylonym 2 stycznia 2012 r.

Obecnie trwają prace nad przygotowaniem nowego aktu prawnego. Szczegóły nie są jeszcze znane.

Niektóre wytyczne z uchylonego rozporządzenia:

- Salon kosmetyczny powinien być zlokalizowany w odrębnym budynku lub lokalu albo stanowić wyodrębnioną część budynku / lokalu.

  • Wejście może być wspólne dla wszystkich jego użytkowników i prowadzić z dróg komunikacji ogólnej.
  • Wejście nie może kierować przez pomieszczenia, w których nie są świadczone usługi (np. lokal mieszkalny, opuszczona hala itp.)

- W lokalu wydziela się:

  • pomieszczenia, w których są świadczone usługi;
  • szatnię i poczekalnię dla osób korzystających z usług;
  • pomieszczenia sanitarnohigieniczne dla osób korzystających z usług i zatrudnionych w salonie;
  • pomieszczenie lub miejsce do przechowywania sprzętu do utrzymania czystości;
  • pomieszczenie lub szafy do przechowywania preparatów kosmetycznych oraz czystej i brudnej bielizny;
  • miejsce na pojemniki, w których są gromadzone odpady.

- Rozmieszczenie, zainstalowanie i użytkowanie urządzeń i sprzętu, powinno zapewnić właściwe świadczenie usług. Ściany przy umywalkach i zlewach w pomieszczeniach, w których są świadczone usługi kosmetyczne, pokrywa się do wysokości co najmniej
1,6 m nienasiąkliwym materiałem, łatwo zmywalnym i odpornym na działanie wilgoci.

- Lokal powinien być przyłączony do instalacji wodociągowej i kanalizacyjnej lub korzystać z własnego ujęcia wody. Należy doprowadzić ciepłą i zimą wodę lub zainstalować urządzenia służące do podgrzewania wody. Ścieki ze wszystkich urządzeń sanitarnych, do których jest doprowadzona woda, muszą być kierowane do instalacji kanalizacyjnej.

http://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20040310273

 

3.3. Jak uzyskać środki na rozpoczęcie działalności spółdzielni - dotacje dla założycieli

a) dotacje z urzędów pracy

Przedsiębiorca, planujący założenie własnej działalności gospodarczej może starać się
o bezzwrotną dotację z urzędu pracy.

Warunki uzyskania dotacji:

  • Posiadanie statusu osoby bezrobotnej (po zarejestrowaniu w powiatowym urzędzie pracy jako osoba o takim statusie), statusu Absolwenta Centrum Integracji Społecznej lub Absolwenta Klubu Integracji Społecznej.
  • Jest o tym mowa w przepisach Ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o zatrudnieniu socjalnym (tj.: Dz. U. 2016 poz. 1828).
  • Odczekanie trzech miesięcy od rejestracji w urzędzie jako osoby bezrobotnej. Po tym czasie można złożyć wniosek o dofinansowanie. Niektóre urzędy skracają ten czas
  • do miesiąca, a inne zwiększają liczbę wymogów. Dlatego warto się zapoznać
  • z wewnętrznym regulaminem przyznawania dotacji obowiązującym w danym urzędzie.
  • Bezrobotny, starający się o dotację z urzędu pracy nie może być studentem studiów dziennych. Może studiować zaocznie.
  • Osoba, która stara się o dofinansowanie nie może prowadzić innej działalności gospodarczej. Dotyczy to okresu 12 miesięcy przed złożeniem wniosku (w niektórych urzędach pracy obowiązuje dłuższy okres).

Inne, ważne informacje.

  • Dotacji z urzędu pracy nie otrzyma osoba, która w okresie 12 miesięcy przed złożeniem wniosku, bez uzasadnienia, odmówiła przyjęcia propozycji zatrudnienia, przygotowania zawodowego lub stażu.
  • Osoba, która stara się o dofinansowanie z urzędu pracy, nie może mieć na swoim koncie przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu. Dotyczy to okresu 2 lat, liczonych od dnia złożenia wniosku.
  • Dotacji nie uzyska osoba, która już wcześniej otrzymała bezzwrotne środki publiczne na podjęcie działalności lub złożyła w tym samym czasie wniosek o dotację w innym urzędzie.
  • Wysokość dotacji zależy od możliwości finansowych danego urzędu. W praktyce jest to maksymalnie sześciokrotność przeciętnego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw.
  • Dofinansowanie należy wykorzystać zgodnie ze złożonym wnioskiem i we wskazanym w umowie terminie. W przypadku złamania warunków umowy lub prowadzenia działalności przez okres krótszy niż 12 miesięcy, trzeba zwrócić urzędowi pełną kwotę uzyskanej dotacji wraz z odsetkami, w terminie 30 dni.
  • Zdarza się, że urzędy rozpatrujące wniosek o udzielenie dotacji, biorą pod uwagę to, czy przyszły przedsiębiorca dysponuje jakimiś środkami, które chce przeznaczyć
  • na finansowanie planowanej działalności. Mówi o tym Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j.: Dz. U. 2017 poz. 1065).

b) środki unijne

W l. 2014-2022 przedsiębiorcy, obok samorządów byli i będą głównymi beneficjentami funduszy unijnych.

Planowane są jednak zmiany w dotychczasowym systemie finansowania. Według informacji Ministerstwa Finansów, ma dominować wsparcie pozadotacyjne, czyli kredyty, poręczenia
i pożyczki. Będą one udzielane przez pośredników finansowych, w tym banki oraz fundusze pożyczkowe i poręczeniowe. Będą oferowane na preferencyjnych warunkach, lepszych
od tych panujących na rynku komercyjnym.

Obecnie, w ramach funduszy europejskich, wydatkowane są środki m.in. na rozwój działalności firmy (zakup sprzętu, doposażenia) oraz informatyzację (wprowadzenie e-handlu, portale e-usługowe).
Jeśli jesteś zainteresowany uzyskaniem dotacji unijnej na swoją działalność, udaj się do jednego z punktów informacyjnych. Tam dowiesz się nie tylko o możliwościach uzyskania wsparcia finansowego, ale także o dotowanych szkoleniach, konkursach i kursach.

Obecnie są możliwe dwa źródła dofinansowania:

1. w przypadku osób poniżej 30 lat – wsparcie w Programie Wiedza Edukacja Rozwój (Europejski Fundusz Społeczny, Inicjatywa dla młodych)

http://www.funduszeeuropejskie.gov.pl/wyszukiwarka/osoba-fizyczna/#/3764=3099/3756=Osoba%20fizyczna

2. w przypadku osób powyżej 30 lat – dotacje i pożyczki w Regionalnych Programach Operacyjnych, realizowanych w każdym województwie

http://www.funduszeeuropejskie.gov.pl/wyszukiwarka/osoba-fizyczna/#/3764=3100/3756=Osoba%20fizyczna

c) inne możliwości

Jeśli jesteś osobą niepracującą i nie miałeś wcześniej własnej firmy, to możesz skorzystać z pożyczki w programie Banku Gospodarstwa Krajowego „Pierwszy Biznes Wsparcie w Starcie”. Jest on finansowany ze źródeł krajowych, koordynowany przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej. Funduszami dysponuje Bank Gospodarstwa Krajowego.

Do dyspozycji są dwa instrumenty finansowe:

  • pożyczka na rozpoczęcie działalności gospodarczej

Może być przyznana:

- niepracującym studentom ostatniego roku studiów wyższych,

- absolwentom szkoły wyższej, do 4 lat od ukończenia studiów,

- zarejestrowanym osobom bezrobotnym.

  • pożyczka na utworzenie miejsca pracy

Może być przyznana:

- podmiotom, które skorzystały z pożyczki na rozpoczęcie działalności gospodarczej,

- osobom prowadzącym działalność gospodarczą,

- niepublicznym przedszkolom i szkołom, żłobkom i klubom dziecięcym,

- gospodarstwom rolnym i podmiotom prowadzącym dział specjalny produkcji rolnej (które w ciągu ostatnich 6 miesięcy zatrudniały już co najmniej 1 pracownika).

Szczegółowe informacje opublikowane są na stronie internetowej Banku Gospodarstwa Krajowego. Środki na realizację Programu pochodzą z Funduszu Pracy, na podstawie znowelizowanej w 2014 r. Ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U.2018.1265).

 

3.4. Jakie zabiegi możesz wykonywać w salonie kosmetycznym, kiedy nie jesteś lekarzem?

Należy koniecznie rozróżnić zabiegi, jakie może wykonywać kosmetyczka/kosmetolog od zabiegów medycyny estetycznej, które może świadczyć tylko uprawniony lekarz. Są to: zabiegi z zakresu dermatologii i medycyny estetycznej z użyciem głębokich peelingów, mezoterapii igłowej, stosowanie wypełniaczy, toksyny botulinowej, osocza bogatopłytkowego, nici liftingujących, krioterapii, elektroterapii i laseroterapii (z wyjątkiem laserów biostymulujących i niskoenergetycznych).

Do wykonania powyższych zabiegów są potrzebne preparaty będące lekami lub wyrobami medycznymi, zgodnie z Ustawą z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz.U.2017.2211) oraz Ustawy z dnia 20 maja 2010 o wyrobach medycznych (Dz.U. 2017.211).

Pobieranie krwi i jej składników (osocze bogatopłytkowe) jest regulowane przez przepisy Ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi (Dz. U. 2017.1371). Zgodnie z art. 2 ustawy, krew pobierana jest w celach leczniczych. Nie mogą tego robić osoby nieuprawnione, w celach kosmetycznych, które nie są zabiegami medycyny estetycznej.

W salonach kosmetycznych nie wolno również przeprowadzać zabiegów z wykorzystaniem preparatów zawierających cząsteczki kwasu hialuronowego oraz tzw. wypełniaczy, które po wstrzyknięciu mają na celu przywracanie objętości tkanek. Są one określone w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie klasyfikowania wyrobów medycznych (Dz. U. 2010. 2015.1416).

Powyżej opisane zabiegi powinny być wykonywane, zgodnie z przepisami sanitarno-epidemiologicznymi, w zabiegowych gabinetach lekarskich, które powinny spełniać wymogi wskazane w Ustawie z dnia 15 kwietnia 2010 r o działalności leczniczej (Dz.U.2018.160).

 

3.5. Odpowiadasz za źle przeprowadzone zabiegi kosmetyczne

Przed podjęciem działalności, koniecznie ubezpiecz siebie i swoją działalność przed skutkami niewłaściwie wykonanych zabiegów. Będzie to odpowiedzialność z tytułu zawodowej odpowiedzialności cywilnej za czynności dokonane w ramach wykonywanej działalności gospodarczej.

Za zabieg wykonany niewłaściwe, narażający usługobiorcę na straty, Twój klient może się domagać:

  • zadośćuczynienia,
  • odszkodowania m.in.:
    - zwrotu kosztów zabiegu kosmetycznego,
    - zwrotu kosztów leczenia skutków zabiegu kosmetycznego – wizyty u internisty, dermatologa itd.
    - zwrotu kosztów dojazdów do placówek medycznych,
    - zwrotu kosztów leków i opatrunków,
    - zwrotu utraconych zarobków.

Przykładowym ubezpieczeniem jest OWU OC, z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej lub użytkowania mienia. Jego zakres obejmuje między innymi odpowiedzialność cywilną przedsiębiorcy za szkody na osobie lub mieniu wyrządzone osobom trzecim, w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, w tym:

  • odpowiedzialność cywilną deliktową i kontraktową,
  • szkody wyrządzone nieumyślnie, w tym wskutek rażącego niedbalstwa,
  • koszty wynagrodzenia rzeczoznawców oraz niezbędne koszty obrony sądowej (pokrywane ponad sumę gwarancyjną),
  • szkody wyrządzone przez podwykonawców osób objętych ubezpieczeniem,
  • szkody powstałe po wykonaniu pracy lub usługi wynikłe z nienależytego wykonania zobowiązania,

 

3.6. Przepisy prawa

1. Ustawa z dnia 27 kwietnia 2006 r. o spółdzielniach socjalnych (Dz.U.2018.1205),

2. Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o zatrudnieniu socjalnym (Dz. U. 2016 poz. 1828),

3. Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U.2018.1265),

4. Ustawa z dnia 15 kwietnia 2010 r o działalności leczniczej (Dz.U.2018.160).

5. Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997r.
w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz.U.2003.169.1650)

6. Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie szczegółowych wymagań sanitarnohigienicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty, w których świadczone są usługi fryzjerskie, kosmetyczne, tatuażu i odnowy biologicznej (rozporządzenie nie obowiązuje),

7. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. prawo farmaceutyczne ( Dz.U. 2017.2211),

8. Ustawa z dnia 20 maja 2010 o wyrobach medycznych (Dz.U. 2017.211),

9. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie klasyfikowania wyrobów medycznych (Dz. U. 2010. 2015.1416).

Potrzebujesz więcej inspiracji zanim zaczniesz definiować własną wizję biznesu?
Zapoznaj się jeszcze z tymi pomysłami na biznes!

Materiał jest pomocny? Pomogliśmy?

Teraz Ty pomóż nam!

Ten materiał jest dostępny bezpłatnie, ale nie powstał za darmo. Prosimy teraz Ty pomóż nam, by JestemSzefem.pl nadal oferowało bezpłatnie tak przydatne i wartościowe treści! Zajmie to tylko chwilę.

Wybierz kwotę darowizny i przejdź do szybkiej, bezpiecznej płatności internetowej:

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając z niej akceptujesz naszą Politykę Cookies i wyrażasz zgodę na używanie plików cookies dla celów reklamy naszych usług, badania rynku oraz Twoich zachowań i preferencji z przeznaczeniem wyników tych badań na potrzeby polepszenia jakości naszych usług,według aktualnych ustawień swojej przeglądarki. Poznaj szczegóły i możliwości ustawień w plików cookies. Więcej >> 

Zamknięcie tego komunikatu oznacza zgodę na ich zapisywanie na Twoim komputerze.

Akceptuję / Wyrażam zgodę